https://omeka.cloud.unimelb.edu.au/execution-ballads/files/original/67938b1b3168f4777c4a382a9e3b2263.jpeg 4cc76072cb6ed7a5c924f6a00074af8a https://omeka.cloud.unimelb.edu.au/execution-ballads/files/original/4a716b985e07fdfd5bfb5c160fcac21a.jpeg 6bc7e5fb602f3e15368f450ca117dbe3 https://omeka.cloud.unimelb.edu.au/execution-ballads/files/original/25f17b0ebee53ecaf5e3e76ae0c0ce07.jpeg 00ed6fe022a1344f3622bfd0232c22b9 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Dutch Execution Ballads Execution Ballad Digital Object <iframe src="https://omeka.cloud.unimelb.edu.au/execution-ballads/files/fullsize/67938b1b3168f4777c4a382a9e3b2263.jpg" frameborder="0" scrolling="no" width="300" height="500"></iframe> <iframe src="https://omeka.cloud.unimelb.edu.au/execution-ballads/files/fullsize/4a716b985e07fdfd5bfb5c160fcac21a.jpg" frameborder="0" scrolling="no" width="300" height="500"></iframe> Image / Audio Credit Pamphlet: Lbl Meertens 33705 (liedtekst), Wouters/Moormann, Meertens Instituut, Amsterdam. <a href="https://geheugen.delpher.nl/nl/geheugen/view?coll=ngvn&identifier=KBMI01%3A49844">Het Geheugen </a> Transcription Transcription of ballad lyrics <div style="width:50%;float:left;">HET EERSTE VERS. Komt vrienden luister na dit lied Hetgeen ik uw hier zal verhalen Hoe of een mensch zoo wonderbaar Raakt men soms aan het dwalen, Want dat ziet men aan deze vrouw. Zij bracht haar huisgezin in zware rouw. Vijf kinderen hadden zij zij elkaar, Waarvan de oudste was nu twallfjaar. Ziet hier hoe Geldhof met zijn vrouw, Zij zijnen weer aan het twisten Om hetgeen hij wel hebben wou, Hetgeen hij van haar kon begeeren Hij vraagd om ’t sieraad van zijn kind; Dat was verpand zonder zijn weten O wat een droefheid zoo groot, Dat deze vrouw nu kon betwisten. Al met haar oogen vol getraan Sprak zij ach man verstaan eens rede Ik zal alles doen wat ik maar kan, Zij krijgt het morgen weder. Want haar plan dat was al reeds berijd Om te vermoorden een and’ren meid, O ziet toch wat duivels kwaad En het berouw dat komt toch te laat. Nu komt tot haar ’t onschuldig kind Met voorgevoel steeds beladen, Maar God zend tot haar een vriend, Dan heeft zij deze keer genaden: Haar man komt thuis, het kind haar geluk Het helsbedrog was op haar moordenstuk, Want zij berijkt nog niet haar doel Maar ’t blijft vast bij haar helsgevoel. Die zaturdag was weer afgedaan, Wie kan dat kwaad dan ooit vermoeden Maar maandag moest Catrina weer! Voldoen toch aan haar begeerte. Zij vraagd aan het kind komt schut het bed En grijpt haar bij de langen hare, En toch door deze Satans list Ontzielt zij het kind zonder zij het wist. Nu komt de vader vraagd naar zijn kind Zij zegt het is al long vertrokken, De Buren zeggen neen mijn vrind, Die vrouw die moet het zeker jokken U kind is er nog het is zeker waar: Toen maakt de man een vreeselijk gebaar, Zoodat de Politie er achter kwam, Terwijl men het zoo dadlijk vernam. Men Fiesenteert, het heeft geen doel, Ook het huis, de moordenares beneven, Zij lichte bij tot aan het riool, Toen begon zij met angst te beven. Toen het geopend was viel zij in bezwijm En toen ontdekte zij dan ook het geheim Van haar gedaane gruweldaad, Van haar onmenschelijke euveldaad Nu komt zij voor het Remenaal, Haar vonnis werd nu voorgelezen Dat zij den dood moest ondergaan, Dat brengt haar in schrik en vreezen, Zij smeekt hare Regters om genâ, Zij wijst hen op haar krosst ter gader, Ach ziet toch lievelijk op ons neer, Maar ik smeek om God wil laat mijn leven. Nu zit zij in de gevangenis, Neemt afscheid van haar lieve kind’ren Haar man bezwijkt en stort ter neer, De kind’ren komen tot haar nader. Zij bid aan God ziet liefdelijk op hen neer, En beveel haar ziel nu aan den Heer, Zij sprak ach man vergeef het hen, Den dat ik een zondaaresse ben. Daar gaat zij nu naar het schavot, Haar hooft was terneer gebogen, Want zij wend hare ziel tot God Zij bid en smeekte om genaden. De Leeraar heeft zijn pligt gedaan, De beul die moet het zijne verrigten Daar geeft zij thans de laatste groet Vaarwel dan man en lieve kinderen. </div> <div style="width:50%;float:right;">The first verse. Come friends, listen to this song That which I will tell you here Of how a human, so remarkable, Sometimes people go astray, Because you can see that in this woman. She brought her family to heavy mourning, Five children they had with one another, Of which the eldest was now twelve years. See here how Geldhof with his wife, They are arguing again About that which he wanted to have, That which he could desire of her He asked for the jewellery of his child; Which had been pawned without his knowing Oh what sadness, so great, That this woman could now dispute. Already with her eyes full of tears She spoke, oh man, listens once to reason I will do everything that I can, She will get it back tomorrow. Because her plan had already been prepared To kill another girl, Oh see then what devil’s evil And the remorse that comes too late. Now an innocent child comes to her Laden with a sense of foreboding But God sent to her a friend, Then she will have mercy this time: Her husband comes home, [to] the child her fortune The hellish deceit was upon her murder-piece, Because she only just reached her goal But it remained fixed with her hellish-feeling. That Saturday was finished again, Who could ever suspect such evil But Monday Catrina had to go again! Fulfil her desire. She asked the child, come fluff the bed And grabbed her by her long hair, And still by Satan’s artifice She killed the child without her knowing it. Now came the father, asking after his child She says, it has left long ago, The neighbours say, no my friend. That woman, she must certainly be lying Your child is still there, it is surely true: Then the man made a horrible gesture, So that the police found out, Whilst they soon heard. They visited, it was no use, The house, too, the murderess besides, She lay down by the sewer, Then she started shaking with fear. When it was opened she fell into a faint And then they discovered the secret Of her one horror-deed, Of her inhuman crime. Now she comes before the court, Her verdict was now read That she had to undergo the death, Which brought her into fright and fear, She begged her judges for mercy, She reminded them of her offspring there, Oh look upon us lovingly, But I beg God will you let me live. Now she sits in prison, Takes her leave from her sweet children Her husband succumbs and falls down, The children come close to her. She prays to God, look down on them lovingly, And commanded her soul now to the Lord, She spoke, oh man, forgive them, Think that I am a sinner. There she goes to the scaffold, Her head was bent down, Because she turned her soul to God She prayed and begged for mercy. The teacher has done his duty, The executioner has to do his Now she gives her final greeting there Goodbye, then, husband and sweet children. Translation by Rena Bood</div> <div style="clear:both;"> </div> Crime(s) Crime or crimes for which the person in the ballad is convicted. murder Date Date of ballad 1893 Image notice Full size images of all song sheets available at the bottom of this page. Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Vreeselijke Geschiedenis voorgevallen te Middelburg. Terrible History that happened in Middelburg. Dutch